Drone alert over Llantysilio

Llantysilio en the River Dee

What’s the buzz?

Ik ben overstag gegaan. Ik kon het niet laten. Mea culpa. Ik sta hiermee in een spagaat waarvan ik zelf niet wist dat ik het kon – zo wijd. Ik heb namelijk gruwelijk de pest aan drones. De herrie die ze maken, de manier waarop ze binnen dringen in je persoonlijke levenssfeer; zo’n drone waarvan je geen idee hebt wie er aan de knoppen zit maar je ondertussen wel filmt of fotografeert. En het feit dat je ze tegenwoordig bij iedere grote wit-en-bruingoedboer kunt kopen betekent dat ze voor het grote publiek beschikbaar zijn gekomen. Afgezien van het feit dat ik niet bij het Grote Publiek wil aanschuiven heb ik meer een probleem dat straks boven elk zwembad, tuinfeest, roeiwedstrijd zo’n bromvlieg hangt te zoemen. Het idéé alleen al. En dan nog de idioten die op plekken gaan vliegen waar het echt niet kan, bij vliegvelden, pleinen met mensen en héél hoog in de hemel.

De afgelopen jaren is de ontwikkeling snel gegaan: drones zijn goedkoper geworden, de software en de hardware betrouwbaarder en de regels strenger en helderder. En ondanks dat kom ik in het wild eigenlijk betrekkelijk weinig drones tegen. Er moeten er ondertussen duizenden in Nederland op diverse planken liggen maar ik merk er weinig van.

Tot zover het linker been; mijn rechtrebeen stekt zich bijna 180 graden de andere kant uit: Ik vind fotograferen met een drone fantastische beelden opleveren en het stond heel hoog op mijn geheime verlanglijstje. Nou is creatief fotograferen op afstand best een kunst. En ik zit niet te wachten op grote hoeveelheden beeld die op 90º naar beneden geschoten zijn.
Kent iemand WordArt nog? Dat je met een druk op de knop je teksten neon-groen en 3D kon maken? Omdat het kon…

‘straight dow’ is ook zo’n maniertje dat met een druk op de knop klaar is. En vooral omdat het een nieuw perspectief is moet iedereen het een keertje doen. Het levert een enkele keer een mooi beeld op maar meestal is het meer van hetzelfde – de mogelijkheden zijn beperkt.


Statief met onbeperkt lange poten

Leuker is het om te ontdekken dat je met een drone in feite een vliegend statief hebt. Je kunt zo heel mooi op 8 meter hoogte een positie kiezen zonder een heuvel op te klimmen of even aan de andere kant van de bomen die het uitzicht vanaf de weg belemmeren te kunnen genieten van het hele panorama – zonder takken en borden. En eigenlijk vind ik daar de mooiste toepassing. Tot een meter of 20 hoog voel je nog de connectie met de grond en kijk je over het land alsof je in een boomtop zit.

Tot nu toe heb ik bij het opstijgen telkens schichtig om mij heen gekeken of ik niemand tot last zou zijn. Tot nu toe lijkt dat nergens het geval te zijn. Op een paar plekken waar ik de drone  in de buurt van mensen liet opstijgen heb ik gevraagd of ze er last van zouden hebben als ik ging vliegen en tot nu toe heb ik alleen maar positieve reacties gehad: nee, leuk. En ook: ik hoor ‘m nu al niet meer. Misschien heb ik wat koudwatervrees. Ondertussen hoop ik toch dat ik niet om de haverklap een drone in beeld krijg als ik eens lekker een rondje aan het wandelen of fietsen ben. Beetje rekening houden met je omgeving – al is dat in algemene zin nog niet bij iedereen ingedaald.

Ondertussen zal ik op rustige plekjes door experimenteren met mijn elicopter en kijken wat het me te bieden heeft.

6 Comments

  • It is called “noice pollution” and i thought you were against all pollution.

    • This one is relatively silent and unobtrusive as a drone can be. But you are right. And this is exactly where my dilemma lies.

  • Hee Daar,

    Toch je principes overboord gegooid? jij was jaren geleden zo anti…
    Allez, het vleesch is zwak. Niets is ons vreemd.
    Kun je er een beetje een camera onderhangen? Op de meeste zit zo’n plastic dingetje waarvan het beeld om te janken is.
    Maar jou kennende heb je geen troep gekocht. Welke is het geworden?

    • De Mavic Pro; er zit maar een relatief klein cameraatje onder – net zoiets als in een telefoon, netjes in een gimbal. Maar de beeldkwaliteit is met 4000 x 3000px in RAW meer dan voldoende om mooi beeld mee te schieten. Als je op de foto klikt kun je hem op een grote monitor nog wat beter bekijken. En er waren tijden dat je deze kwaliteit nog niet uit een dikke Nikon kreeg…
      Met een polafiltertje er op al veel plezier van gehad. Natuurlijk kun je ook een drone kopen waarmee je een Sony A7R III de lucht in kunt hijsen maar daar ben ik nog niet aan toe, om het zo maar eens te zeggen. Er valt eerst nog een hoop te leren op dit vlak en de ontwikkelingen gaan bloedstollend snel. Ik kan me de eerste drone die ik van nabij zag nog herinneren. Iets met veel meccano-achtige constructies, zes propellors en heel lastig te besturen. Vijf jaar geleden was dat. En nu… Je 70-200 is groter en weegt meer.

  • Verbluffend mooi. Ben zeer benieuwd wat er nog volgt.

Comments are closed.