Eidereenden

Gepost op 05 oktober 2014

Eider eenden

Mijn eerste kennismaking met Eidereenden was eigenlijk hun dons. Mijn vader had een slaapzakje dat gevuld was met eider-dons. Heel bijzonder, zo vertelde hij, want dat moest met de hand en met gevaar voor eigen leven geraapt worden uit de verlaten nesten van de eiders ergens op IJsland. Ongetwijfeld een land van ijs, ver, ver hier vandaan.

Later, toen ik meer met buitensport te maken kreeg vroeg ik op het atelier van Carl Denig aan de kleermaker die ook slaapzakken repareerde en bijvulde hoe dat zat. Dat van dat handgeraapt wist hij niet precies maar wel dat het onmogelijk spul was om mee te werken. Het plakte zo goed aan elkaar dat het amper te verwerken was want in een slaapzak werd het al snel een dikke bult en liet het zich amper verspreiden.

Vogelaars hebben met al deze kennis niets te maken. Die willen gewoon weten waar ze broeden en hoeveel eieren ze leggen, wat ze wanneer eten en dat soort zaken.

En dan heb je nog vogelfotografen die alleen maar op hun buik tussen het wier gaan liggen omdat het toch wel een heel fotogeniek beest is.

Reacties zijn gesloten.