Glen Affric, Schotland

Gepost op 12 January 2020

Elk jaargetijde heeft zo zijn charmes. Winter in Schotland lijkt me waanzinnig mooi maar ook wat lastig te bereizen met een busje door de sneeuw. Later, als de heide bloeit, in de late zomer, zijn alle hellingen paarsgekleurd. En in de herfst heb je waanzinnig mooie herfstkleuren in de bossen langs de oevers van de lochs.

Maar in mei, de tijd dat ik er al een paar keer ben geweest, heb je van die prachtige lichtgroene jonge blaadjes aan de berken en staan er onder de loofbomen in het zuiden eindeloze velden met bluebells en daslook. En in mei heb je ook nog wel eens kans op een sneeuwbuitje op de hoger gelegen bergen. Nouja, bergen – er is een hele classificatie opgedeeld in Munros,  Corbetts, Grahams, Glens en Donalds. Mei heeft ook een behoorlijk grote kans op mooi weer.

Deze foto is genomen in alle vroegte aan het eind van de weg naar Glen Affric. Het had ‘s nachts een paar graden gevroren en het water in het meer stond zachtjes te dampen in de zon. Met het tegenlicht door het jonge groen is dit het toonbeeld van een frisse voorjaarsochtend in de highlands.

Onze reizen zijn een toonbeeld van onvoorbereid op reis gaan. We hebben een verlanglijstje dat heel erg algemeen is, we hebben de tijd aan onszelf en niks geboekt, behalve de boot heen en terug. En elke vakantie neem ik me voor me iets beter voor te bereiden en met iets meer plan op stap te gaan. En dat ben ik dan ook nu aan het doen: de losse flodders, kaartjes, aantekeningen, linkjes, mogelijke kampeerplekjes en mooie fotolocaties bij elkaar harken. En uiteindelijk komen we dan toch gewoon toevallig op een plek terecht. Want dat is ongeveer de enige mogelijkheid om niet in de highlights en tourist-traps terecht te komen. Want die staan in mei ook al op scherp.

Boeken

Je zou denken dat je met het internet, de borden langs de weg en alle tips en hints van kennissen geen boek meer nodig hebt. Maar dit soort boeken zijn heerlijk om op reis bij de hand te hebben. De Wild guides zijn leuke boeken met plekken om te kunnen zwemmen, eten en wandelen (en fotograferen). Photgraphing Scotland is een geweldig boek. Ik hou helemaal niet van die gidsen met routebeschrijving om je op de juiste plek te krijgen, de juiste kant op te kijken en met welke lens en instelling  je de foto dan het best kunt maken. Maar dit is een heel ander boek. Er staan foto’s in en locaties maar het is vooral ook een boek om je te inspireren er op uit te gaan. Alle foto’s in het boek zijn van één fotograaf, Dougie Cunningham, die heel veel informatie over de bekende plekjes deelt maar vooral ook tips geeft om in de omgeving rond te blijven kijken. Take the Slow Road is nog het meest ‘leidende’ boekje. Een van-dag-tot-dag roadtrip. Maar wel een leuk als je iemand het mooiste van Schotland wil laten zien, en niet alleen de highlights.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *