Canon 10D

Megapixels en veel meer megapixels

Gepost op 04 april 2020

Op mijn werk hadden we al vanaf 1998 of zo een digitale camera in gebruik. Van een door Kodak omgebouwde Nikon F90 tot de eerste Nikon D1. Onbetaalbare machines voor professioneel gebruik en vooral fotojournalistiek bedoeld. 1,5 megapixel direct naar de krant doorsturen via een ISDN-verbinding was toch echt een winstpunt ten opzichte van naar huis racen en ontwikkelen, scannen en doorsturen. Maar ook voor onze catalogus was het al snel een besparing.

Toen in 2005 een bevriende collega-fotograaf zijn EOS 10D backup camera ging verkopen leek me dit een mooie gelegenheid om zelf van de EOS 650 analoge camera ook over te springen naar digitaal.  De camera was in 2003 geïntroduceerd op de Photokina en leverde nogal een aardverschuiving op: het ding kostte nauwelijks meer dan een analoge reflex terwijl een serieuze digitale SLR tot dan altijd vele duizenden euro’s kostte. Eerder had Canon de D30 en D60 op de markt gebracht maar de 10D was in ale opzichten een lichtjaar vooruit gesprongen. De specs waren dan ook veelbelovend.

Al heel snel bleek dat de ontwikkelingen zo razendsnel gingen dat de camera die je nu kocht eigenlijk alweer verouderd was voor je goed en wel door de handleiding heen was. En goedkoper – waardoor je je investering ook niet meer kon inruilen voor iets interessants. Dus deze 10D werd na 3 jaar als professionele camera onbruikbaar geacht en afgeschreven. 6,5 Mpix… Voor een amateur / liefhebber meer dan genoeg!

Mooi was natuurlijk dat alles wat ik voor de analoge camera had ook op de digitale EOS paste.

Zelf had ik eigenlijk maar twee probleempjes met deze camera: het opstarten duurde lang – een paar seconden kon je niks doen en er waren geen groothoeklenzen beschikbaar. Mijn 20mm was eerder een 35mm met de crop-sensor. En toen er eindelijk EF-S objectieven kwamen was het toestel daar niet geschikt voor. Daarom heb ik deze ook maar opzij gelegd en een 40D gekocht als opvolger.

Ik heb de camera voor van alles en nog wat gebruikt. Van muziekfestival tot sport tot trouwerij. En nooit ben ik in de steek gelaten.

Inmiddels is de lijst met features die de camera mist langer dan de lijst met overeenkomsten. En toch. Als ik de camera nu in handen neem voelt alles erg vertrouwd aan. Niet alle knopjes zitten op dezelfde plaats maar de functies zijn allemaal vrijwel gelijk. Ik kan er zo mee aan de slag zonder mis te grijpen. Het schermpje is zo klein dat ik het zonder leesbril amper kan bekijken en in de zoeker zie ik niet meer dan 7 focuspunten.

Megapixels en veel meer megapixels 4Megapixels en veel meer megapixels 5

Maar nu de vraag: hoe zou de 10D het vandaag de dag uithouden? Ik ga het uitzoeken. Nu niet want ik moet eerst een nieuwe batterij vinden. Ondertussen ben ik bezig mijn foto’s eens door te lopen (voor wie dit over een jaar of nog later leest: coronacrisis – google maar) en kwam plaatjes tegen waar ik nog steeds blij mee ben. Deze hierboven heb ik ook in A3+ geprint en er is niets op aan te merken. Hoewel je met een telefoon tegenwoordig al grotere foto’s schiet.

Als ik een nieuwe accu heb ga ik eens kijken hoe een 6.5 megapixel camera zich verhoudt tot een 30+ megapixel. Ik hou jullie op de hoogte!