Over Olof Fredrikze

De eerste foto die ik maakte? Ik kan het me niet meer herinneren. Wel herinner ik me nog de geur van de leren cameratas waar de Zeiss Ikoflex tweeoog van mijn vader in zat. Met een Weston Master III lichtmeter. Pronkstuk van de verzameling. Hij ruikt nog steeds zo - ik heb de camera én de lichtmeter nog steeds.

Ontwikkelen deden we zelf, afdrukken ook. En omdat mijn vader vanaf 1964, toen ik vier werd, thuis werkte en we een doka in huis hadden heb ik al van jongs af aan meegeholpen. Belichtingsklok bedienen, zachtjes schudden aan de ontwikkelbak. Het wonder van het langzaam opkomen van het beeld onder het rode doka-lampje is voor meer mensen een openbaring geweest.

Spotmatic - F

Omdat de Ikoflex alleen maar 120-film aankon (en niet de twee keer zo lange 220 rollen) keken we voorzichtig uit naar iets anders. Toenn in de etalage van Capi-Lux een tweedehands Asahi Pentax Spotmatic F stond voor Fl. 275,- waren we ineens een echte SLR rijk. Nouja, twee weken dan. Toen liet het sluitergordijn los van de trommel. Dat kon wel gerepareerd worden maar dat leek ons geen goed idee. En het grote zoeken naar een nieuwe camera begon. Stapel folders mee en ik las alles van voor naar achteren en van achter naar voor. Ik bestudeerde de plaatjes en vergeleek de verschillende versies van de folders. Elk knopje herkende ik. Ik kon aan het kleinste detail al herkennen of het een Pentax, Canon, Nikon, Olympus of Minolta betrof.

De Olympus OM-1 moest nog uitkomen maar was wel al aangekondigd. Dat moest het dan maar worden. De rest van de camera's die mijn verzameling heeft gekend staat op de pagina met hardware.

Inmiddels heb ik wel weer een 'jong gebruikte' OM-2n aan mijn arsenaal kunnen toevoegen. Het wachten is nu op een potje met geld voor een mooie onbeschadigde 18mm Zuiko en dan haal ik de ontwikkeltrommel weer van de zolder af.

Wie is die jongen met dat ding voor zijn gezicht?

Fotografie is altijd meer dan een hobby geweest. Iets wat ik niet kon laten. Ik liep altijd met een camera. Op school toneelstukken en uitvoeringen fotograferen, in de natuur vogeltjes en plantjes. En mensen. In de jaren 80 nog een kroningsfeest en eindeloos veel ontruimingen meegemaakt. En gefotografeerd. Op een vaklab gewerkt, Fotovakschool gedaan.

Alleen nooit fotograaf geworden. Altijd andere dingen of óók andere dingen. Lerarenopleiding biologie, in een winkel gewerkt, PR en marketing bij een buitensportwinkel en gaandeweg vormgever / webdesigner geworden. Maar ook altijd gefotografeerd.

Dus als er iets is dat ik niet kan laten dan zal het wel fotografie zijn. Als het maar klikt.

new-camera

”Je zult wel een heel mooie camera hebben!“

Nou, zeker! Aan de ene kant ben ik best een gear freak maar ik geef zelden mijn spullen de schuld van dat ik niet de foto heb kunnen maken die ik wilde maken. Dacht ik.

Tot ik in 2016 op de Lofoten toch echt tegen de beperkingen van mijn Canon 7D aan liep. Voor landschapsfotografie kwam ik vaak in scherpte en contrastomvang tekort en bij bewerken werden de luchten en de prachtige subtiele tonen in de granieten bergwanden groezelig en kwam veel ruis naar voren. En toen ik dit jaar met een geweldige Canon 5D Mark IV op stap kon bleek mijn trouwe 24-105 stuk te zijn en kon ik met alleen een 20mm en een 70-200 op reis - niet de ideale combinatie.

Wie interesse heeft in mijn hardwarekeuzes mag een kijkje nemen op de Hardware pagina. Dat ik met Canon werk heeft voornamelijk een historische reden. Ik heb ooit op basis van de nieuwe EOS650 in 1998 voor het EOS-systeem gekozen en daar ben ik nog altijd heel tevreden mee. Maar het had inmiddels net zo goed Nikon, Sony, Fuji of weer Olympus kunnen zijn. Ik ben wel merktrouw maar niet getrouwd met een merk.