Watendlath at sunrise

Watendlath – Lake District

Gepost op 27 augustus 2019

Op de Vrijeschool in 1976 ofzo – de tiende klas – kwamen in de lessen Engelse literatuur de Engelse dichters uit de romantiek langs. Coleridge, Wordsworth, Lord Byron, Keats en Shelly, je kent ze wel. Het is zo rond 1800. Hun poëzie maakte het Lake District tot een van de éérste toeristische trekpleisters. Mijn lerares was duidelijk fan van de Britse romantiek en declameerde met verve het hallucinerende gedicht van Coleridge:

In Xanadu did Kubla Khan
a stately pleasure-dome decree
where Alph the sacred river ran
through caverns measureless to man
down to a sunless sea*

Ook de latere bewoners van het Lake District hebben bijgedragen aan de populariteit. Beatrix Potter heeft met Peter Rabbit haar steentje bijgedragen. Een groot deel van onze blik op de romantiek is gedecoreerd met het landschap van het Lake Distict: lieflijke heuvels, woeste rotsen, kronkelende beekjes, ruige watervallen, weidse panorama’s en intieme valleien. En bruggetjes natuurlijk. In Nederland werd met veel plezier gebruik gemaakt van dit concept bij het ontwerpen van de parken volgens de Engelse school waarbij het idee was dat om elke hoek een landschappelijke verrassing school.

Dat dus. Dat vind je nog steeds terug in het Lake District van nu.

Mijn afkeer van de hotspots, er is hier nauwelijks aan te ontkomen; alles is een hotspot. En al helemaal als je er met Bank Holiday in het Lake District zit – de meivakantie van de UK. De oplossing die je daarvoor bij de hand hebt is héél vroeg op stap gaan en toch naar plekken die niet zo héél makkelijk bereikbaar zijn. En dus kwamen we niet op de helling van Helvellyn terecht en ook het uitzicht van Cat Bells hebben we overgeslagen en reden we in het vroege ochtendlicht omhoog naar Watendlath, een gehucht met twee boerderijen en een prachtig klein meertje of tarn zoals dat hier heet.

National Trust

De Hamlet is zijn geheel eigendom van de National Trust, een club die heel veel grond en gebouwen in bezit heeft en lijkt op een combinatie van de ANWB, Natuurmonumenten en Monumentenzorg. Wie lid is mag gratis parkeren en heeft vaak gratis toegang. Ze hebben zoveel parkeerplaatsen, kastelen en landgoederen in beheer dat de £ 100,- lidmaatschap per jaar, in een maand reizen al lonend is. Bovendien sta je dan niet bij elk prachtig landhuis bij de entréeelke keer te bedenken of het je wel 18 pond waard is om binnen te kunnen kijken.

*  Grappig genoeg is het gedicht ook de bron van inspiratie geweest voor een gedicht in Kubricks’ Space Odyssee 2001, heeft Rush er een heel album over gemaakt en is Frankie goes to Hollywood er mee aan de haal gegaan – ik herkende ze allemaal direct dankzij de inspanningen van mijn juf om een onwillige klas met pubers wat van de Engelse romantiek bij te brengen.